سایت وابسته به نهاد رهبری: اعدام زندانیان سیاسی در تابستان ۱۳۶۷ `شایعه است`

Posted: September 19, 2013 in 4dic3
Tags:

hashemiKhameneiKhomMoussavi سایت وابسته به نهاد رهبری: اعدام زندانیان سیاسی در تابستان ۱۳۶۷ `شایعه است`

سایت پرسمان دانشجویی وابسته به اداره مشاوره نهاد رهبری ایران، در پاسخ به سئوالی در خصوص اعدام زندانیان سیاسی در تابستان ۱۳۶۷ و عقد دختران باکره پیش از اعدام آنها نوشته: “اعدام زندانیان سیاسی، ممنوعیت اعدام دوشیزگان و عقد آنها همه شایعات ساخته و پرداخته منافقین برای تطهیر جنایات و خیانت‌های خود به کشور و تخریب وجهه نظام اسلامی می‌باشد.”

به گزارش خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، در بخشی از این پاسخ آمده است، پس از عملیات مرصادمسئولان خواستار رسیدگی به وضعیت مجاهدین خلق در زندان‌ها شدند، آیت الله خمینی رهبر وقت ایران اعلام کرد: “از آنجا که منافقین خائن به هیچ‌ وجه به اسلام معتقد نبوده و هر چه می‌گویند از روی حیله و نفاق آنهاست و به اقرار سران آنها از اسلام ارتداد پیدا کرده‌اند، با توجه به محارب بودن آنها و جنگ کلاسیک آنها در شمال و غرب و جنوب کشور با همکاری‌های حزب بعث عراق و نیز جاسوسی آنها برای صدام علیه ملت مسلمان ما و با توجه به ارتباط آنان با استکبار جهانی و ضربات ناجوانمردانه آنان از ابتدای تشکیل نظام جمهوری اسلامی تا کنون، کسانی که در زندان‌های سراسر کشور بر سر موضع نفاق خود پافشاری کرده و می‌کنند، محارب و محکوم به اعدام می‌باشند.”

 فیلم مستند “لحظه‌های آخر” را که تجاوز به دختران باکره پیش از اعدام را مستند می کند: در این مستند زندانیان سیاسی زن و خانواده‌های جانباختگان شهادتهای خود را درباره این شکل از شکنجه جنسی که در دهه ۶۰ در زندانهای ایران انجام شده بیان کرده اند. در فیلم لحظه‌های آخر، عدالت برای ایران نشان داده است چگونه تجاوز به دختران باکره که در قالب ازدواج موقت پیش از اعدام انجام می شده، سازماندهی شده و با اطلاع مقامات بالاتر بوده است.

همچنین گفته شده که این گونه اعدام‌ها تنها در تابستان ١٣۶٧ رخ نداده و پیش از آن نیز وجود داشته است. بنا بر پاسخ منتشر شده در سایت پرسمان دانشجویی “در سال ۱۳۶۰ نیز همزمان با شورش‌های شهری و ترورهای گسترده منافقین، شورشی در زندان صورت می‌گیرد و ۱۲ نفر در این ارتباط تیرباران می‌شوند. اما در سال ۱۳۶۷، وضعیت متفاوتی با سال ۱۳۶۰ وجود داشت. در سال ۶۰ سازمان منافقین اگر چه از حمایت‌های سیاسی و تبلیغاتی بیگانه بهره می‌برد اما به هر حال یک گروه ضدانقلاب داخلی به شمار می‌آمد که دست به عملیات تروریستی و انفجاری در داخل می‌زد …. ولی در سال ۶۷ این گروه در قالب یک ‘ارتش متجاوز’ ظاهر شد که از پشتیبانی کامل نیروهای نظامی بیگانه برخوردار بود.”

در پاسخ به موضوع اعدام دختران باکره پس از عقد اجباری آنها نیز گفته شده که ماموران زندان بر مبنای احکام اسلام نمی توانستند “یک دختر را به زور صیغه کنند و باکرگی او را بردارند و روی همین حساب باطل بودن این ادعا ثابت می شود.” در ادامه این پاسخ، به کتاب خاطرات آیت الله منتظری نیز اشاره شده است که در بخشی از آن در خصوص اعدام دختران باکره آمده است: “وقتی بحث اعدامها مطرح شد، من اعتراض کردم که در زندانها زنان نیز اعدام می شوند، اعدام زن در اسلام بسیار محدود است و دختران را نیز اعدام نمی کنند، امام نیز گفت خب به آقایان بگویید دخترها را اعدام نکنند، بعد آمدند اینطرف و آنطرف اینطور وانمود کردند که منتظری گفته دخترها را اعدام نکنید، اول آنها را صیغه کنید و بعد اعدام کنید. در خارج از کشور هم منافقین این را دست گرفته بودند.”

998554 567452866633955 1624614954 n سایت وابسته به نهاد رهبری: اعدام زندانیان سیاسی در تابستان ۱۳۶۷ `شایعه است`

۲۵ سال پیش در هفتم مرداد ۱۳۶۷، آیت الله خمینی با صدور حکم بالا دستور قتل عام هزاران تن از زندانیان مخالف را صادر کرد. پیرو این حکم هیات های مرگ در تهران و شهرستان ها تشکیل شد و طی مرداد و شهریور ۱۳۶۷ لا اقل ۴۰۰۰ تن از زندانیان سیاسی مخالف حکومت که بیشتر آنها عضو مجاهدین یا گروههای چپ بودند را مخفیانه اعدام کردند. تحقیق بنیاد برومند درباه کشتار زندانیان سیاسی ایران در سال ۶۷ که توسط جفری رابرتسون،‌ حقوقدان معتبر انگلیسی انجام گرفته است را در این لینک بخوانید.

این در حالی است که براساس آمار‌های موجود و شهادت زندانیان سابق، از ۱۳۶۰ تا ١٣۶۴ نزدیک به ۱۱هزار نفر در زندان های مختلف اعدام و یا زیرشکنجه کشته شدند. در سال ١٣۶٧ نیز به فرمان آیت الله خمینی گروهی از زندانیان که دوران محکومیتشان را سپری می کردند طی سه ماه به جوخه های اعدام سپرده شدند و از مرداد ماه تا اواسط آذر همان سال بیش از چهار هزار نفر کشته شدند.

براساس شهادت زندانیان سیاسی دهه ۶۰، در تابستان ١٣۶٧ با قطع ملاقات‌ها و رادیو و تلویزیون‌ زندان، نخست هواداران و اعضا سازمان مجاهدین خلق را که در حال گذراندن احکام زندان خود بودند و سپس زندانیان چپ را در دادگاه‌هایی کوتاه مدت که در راس آن حسینعلی نیری، مرتضی اشراقی و نماینده وزارت اطلاعات (به اصطلاح هیات مرگ) قرار داشتند، اعدام کردند. محل اعدام این زندانیان مشخص نیست و گفته شده که آنها در گورهای دسته جمعی، در گورستانهایی نظیر گورستان خاوران دفن شده‌اند.

برخی مقامات وقت ایران نیز در آن زمان از این اعدام‌ها حمایت کردند. عبدالکریم موسوی اردبیلی، در روز ١۴ مرداد ۱۳۶۷ در نماز جمعه تهران گفت: “جمع کثیری از ایران رفته اند آنجا (عراق) برای خودشان بساط و دستگاه و سازمان درست کرده اند، یک جمعی هم در ایران در زندان هستند. مردم بر علیه اینها چنان آتشی هستند، قوه قضایی در فشار بسیار سخت افکار عمومی است که چرا اینها را محاکمه می کنید، اینها که محاکمه ندارند. حکمشان معلوم، موضوعش معلوم و جزایش نیز معلوم می باشد، قوه قضایی در فشار است که اینها چرا محاکمه می شوند، قوه قضایی در فشار است که چرا تمام اینها اعدام نمی شوند و یک دسته شان زندانی می شوند.”

علی خامنه ای، رئیس جمهور وقت نیز به نقل از روزنامه رسالت ۱۶ آذرماه ۶۷ گفته: “مگر ما مجازات اعدام را لغو کردیم؟ نه! ما در جمهوری اسلامی مجازات اعدام را داریم برای کسانی که مستحق اعدامند …. این آدمی که توی زندان، از داخل زندان با حرکات منافقین که حملهٔ مسلحانه کردند به داخل مرزهای جمهوری اسلامی …. ارتباط دارد، او را به نظر شما باید برایش نقل و نبات ببرند؟ اگر ارتباطش با آن دستگاه مشخص شده، باید چه کارش کرد؟ او محکوم به اعدام است و اعدامش هم می‌کنیم. با این مسئله شوخی که نمی‌کنیم.”

 

 

منبع: بی‌ بی‌ سی‌ 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s